Ο ρόλος της υπομυϊκής εμφύτευσης συσκευών σε παιδιά και νέους ασθενείς

Αν και οι συσκευές διαχείρισης ρυθμού (βηματοδότες και απινιδωτές) έχουν μικρύνει πολύ τα τελευταία χρόνια, υπάρχει ακόμα θέση για τις υπομυϊκές εμφυτεύσεις, λόγου χάρη στους καχεκτικούς ηλικιωμένους ασθενείς.

Μάλιστα, σε παιδιά καθώς και νέες γυναίκες, η τεχνική της υπομυϊκής εμφύτευσης με πλάγια προσπέλαση έχει ξεχωριστή αξία. Τότε είναι απαραίτητο ένα αποτέλεσμα που δεν επηρεάζει την εικόνα του σώματος – με προφανή ψυχολογικά, αλλά και κλινικά ωφέλη. Πρόκειται, άλλωστε, για νέα άτομα που, εφόσον εξαλείψουμε τον αρρυθμικό κίνδυνο έχουν κατά κανόνα φυσιολογική επιβίωση.

1

Στα παιδιά, επιπλέον, είναι μάλλον ο καλύτερος τρόπος προστασίας της συσκευής από μηχανικές κακώσεις:

d2a_3361d2a_3360

Αντίθετα, λοιπόν, από τη συνήθη υποδόρια θήκη της συσκευής, σχηματίζεται ένα υπομυϊκός θύλακος:

diafleviaFIGURE2

Αν και απαιτείται αρκετή περισσότερη δουλειά (περίπου 1/2 ώρα), το αποτέλεσμα συνήθως είναι πολύ ικανοποιητικό. Το μόνο μειονέκτημα, από τη σκοπιά του ασθενούς, είναι ότι μερικές φορές ο πόνος της πρώτης εβδομάδας είναι εντονότερος.

Παραπομπές

  • διαφάνειες από μια ομιλία, σε συνέδριο στο Guangzhou, το 2012
  • άρθρο που περιγράφει την τεχνική στα ελληνικά, και τα αγγλικά

Η περιπέτεια της αμφικοιλιακής βηματοδότησης (σε ορισμένους ασθενείς)

Ας δούμε την ιστορία ενός μεσήλικα άνδρα με VF ανακοπή μετά από πρόσθιο έμφραγμα και αορτοστεφανιαία παράκαμψη.

CTA_TK_2009_1.0001

To 2004, η αριστερή κοιλία είχε πολύ επηρεασμένη συστολική λειτουργία [LVEF <20%], και η λειτουργική του κατάσταση ήταν ελαφρά επηρεασμένη. Μαζί με την εμφύτευση ICD, επιχειρήθηκε βηματοδότηση της αριστερής κοιλίας.

Στη (μη-αποφρακτική) φλεβογραφία του στεφανιαίου κόλπου βρέθηκε ένας επιχείλιος κλάδος με πολύ ευνοϊκή ανατομία.

Παρά τις προσπάθειες, δεν ήταν δυνατή η διασωλήνωση του κλάδου ώστε να επιτευχθεί βηματοδότηση της αριστερής κοιλίας ― που, γι’ αυτό, εγκαταλείφθηκε.

Ο ασθενής πήγε καλά για αρκετά χρόνια, και το (απλό, διεστιακό) σύστημα ανέταξε σποραδικά επεισόδια αυθόρμητης VF.

ECG_CT_VFEGM

Προοδευτικά, όμως, επιδεινώθηκε η λειτουργική του κατάσταση, έως ότου εκδηλώθηκε κλινική καρδιακή ανεπάρκεια [ΝΥΗΑ ΙΙΙ], με ευρήματα χαμηλής παροχής – λ.χ. αύξηση των BUN/Cr. Ο υποκείμενος ρυθμός, χωρίς βηματοδότηση, ήταν φλεβοκομβικός με έντονη βραδυκαρδία και διαταραχή της ενδοκοιλιακής αγωγής – Περισσότερα